Project “Rasta”

Categorie: Gepubliceerd op: 23 februari 2018

Beste allemaal

Ik ben Kristien Huyers, opvoedster in leefgroep 1.3 (De Bolster) van eenheid 1. Ik kondigde een tijdje geleden aan dat ik de opleiding ‘ dog assisted interventions ‘ ging volgen: het inzetten van dieren binnen de zorgsector. Ik ben altijd een grote dierenvriend geweest en was overtuigd van de positieve wisselwerking tussen mens en dier. Intussen ben ik begonnen met de opleiding. Ik heb een viertal lesdagen achter de rug. Het is heel boeiend en praktijkgericht. Ik leer er meer over: de gevoelswereld van de hond, hoe met honden omgaan, hoe loopt de interactie tussen hond en mens, valkuilen, het positieve effect van dieren op mens en gezondheid, gedrag en gevoelswereld.

In het kader van deze opleiding heb ik in juni 2017 een labradoedel aangeschaft. Labradoedels zijn slimme en lieve honden. Door zijn zachte pels heeft hij een hoge aaibaarheidsfactor. Hij is anti- allergisch en verhaart niet, wat een extra voordeel is. Rasta is van kleins af aan mee gekomen naar de leefgroep en op die manier ook vertrouwd geraakt met de kinderen van onze groep. De kinderen zijn gek op hem en hij is ook graag bij hen. Ook binnen onze organisatie begint iedereen Rasta te kennen en is hij een allemansvriend.

Ik wil jullie een beetje vertellen over de positieve invloed, het effect dat Rasta heeft op de  kinderen in onze  leefgroep. Het is moeilijk om het volledig weer te geven maar wie interesse heeft, kan me  altijd  eens aanspreken of een kijkje komen nemen.

Rasta doet mee de vroege op maandag en om de 3 weken op woensdag. Als hij op woensdag mee de kinderen gaat wekken is het feest. Hij springt op het bed, snuffelt en wekt iedereen op een enthousiaste leuke manier.  S. die moeilijk uit bed kan, zegt dit wel te kunnen als Rasta er is.  F. met ochtendhumeur is blijgezind als Rasta hem wekt. Als Rasta er is, zijn de jongens minder op elkaar gericht en meer op hem. Hierdoor is de sfeer beter en meer ontspannen.

L. heeft het elke maandag moeilijk om afscheid te nemen van thuis. Hij heeft met juf de afspraak gemaakt dat als het echt niet gaat, hij even naar Rasta mag. Sindsdien is de agressie naar de juf toe op die momenten weggevallen.

P. is een pittige meid. Als ze op haar kamer zit te huilen na een conflict, hier of op school, dan mag de opvoeder binnen als Rasta erbij is, anders niet. Rasta springt op bed en ze knuffelt hem. De boosheid verdwijnt en ze wil terug naar de groep.

B. maakt met haar fleece dekentje en haar knuffels een plekje voor Rasta op haar kamertje. Op maandag, als de valies moet worden uitgepakt, dan gaat Rasta op het dekentje liggen bij haar en hier kan ze enorm van genieten.

Rasta loopt altijd achter me aan. Op gegeven moment is er tijdens een kamermoment een jongen die heel boos wordt en hard roept. Spontaan komt T. Rasta halen en neemt hem mee naar zijn kamer.  ‘Ik zal wel voor hem zorgen, Kristien‘.

K. is heel onderhevig aan spanningen en heeft last van de drukte in de groep. Hij is een grote dierenvriend en ik heb ervaren dat hij echt heel goed zorgt voor Rasta. Als het hem teveel wordt, mag hij alleen even met de hond in het park gaan wandelen. Hier kan hij echt van genieten en zo komt hij terug tot rust.

Als het omwille van een conflict moeilijk loopt op school dan vraagt D . of ik mee wil gaan met Rasta om hem terug te brengen.

Zo kan ik nog een tijdje doorgaan met het noemen van voorbeelden. Ikzelf ben blij met het effect van Rasta in de leefgroep, op onze jongeren. Ik ervaar het positieve effect, maar moet er ook bij zeggen dat het een denkoefening blijft tussen ‘het belang van de groep enerzijds en anderzijds het bewaken van het welzijn van de hond‘. Denk maar aan momenten waarin het druk is in de groep, bij agressie enz.

We zetten onze ontdekkingstocht vol enthousiasme verder en de ervaringen die we op onze weg meemaken, zullen ons de juiste richting wijzen in de toekomst…

Ik besluit met een groet voor iedereen van mij en Rasta,

Kristien, opvoedster uit leefgroep 1.3 De Bolster

Labradoedel Rasta