’t Brugske draait een dagje mee op bivak Chiro Meulenberg in Geel

Categorie: Gepubliceerd op: 29 juli 2016
 De bende van ’t Brugske is vrijdag 15 juli naar Geel getrokken. Daar was Chiro Meulenberg op bivak. We zijn er super goed ontvangen. We hebben mee spelletjes mogen spelen, koken, knutselen,… Het was een mega geweldige dag! Dankjewel daarvoor Chiro jongens en meisjes!

Van 12 tot 21 juli waren de chirojongens- en meisjes van Meulenberg op bivak te Geel. Eén van de kampdagen werd een heel bijzondere dag, want de Chiro kreeg hoog  bezoek van de gasten van ‘t Brugske. Hier volgt een verslag!

 

De avond voor de grote dag, de dag dat 16 gasten van het dagcentrum ’t Brugske een bezoek brachten aan het bivak van Chiro Meulenberg in Geel, werden alle leden en leiding voorbereid door de Volwassen Begeleider met volgende uitleg en het daarbij horend verhaaltje:

Kookmama Sara werkt in het dagcentrum ’t Brugske te Leopoldsburg waar mensen met een mentale beperking naar toe komen om verschillende activiteiten te doen (werken, knutselen, koken, toneel spelen, sporten,…). Wat zijn mensen met een beperking? In de eerste plaats zijn het mensen zoals jij en ik maar met dat verschil dat ze er uitzien als grote volwassen mensen maar in hun hoofdje eigenlijk nog een beetje kind zijn. Sommige zien er ook een beetje anders uit. Sommige kunnen ook moeilijk stappen, praten. Het zijn super lieve en heel attente mensen. Elke ontmoeting laat een warm gevoel achter Kijk maar eens eventjes mee naar dit filmpje dat ze zelf gemaakt hebben en probeer ook te achterhalen wat er achter dit verhaal zit (filmpje werd getoond)…

Verhaal:

Twee mannen zitten naast elkaar op een bankje in het park. De ene man ziet er somber en grijs uit, staart wat voor zich uit en zucht. De andere man met de gekke bril geniet van de zonnestralen die op zijn gezicht vallen en kijkt naar de kinderen die vrolijk spelen in de speeltuin. Plots wordt de aandacht van de twee mannen getrokken door een jongeman met een beperking die breed lachend op de schommel gaat zitten en blij op en neer begint te schommelen. Hij lacht van plezier en ontdekt de twee mannen op de bank. Enthousiast steekt hij zijn arm in de lucht, wat voor hem een hele karwei is want zo behendig is hij niet, en zwaait erop los. De man met de gekke bril kijkt verrast op en wuift eerst aarzelend maar steeds kordater terug. De jonge man op de schommel is zichtbaar blij en wuift erop los, ook naar de grijze man. Deze kijkt wel op maar schudt peinzend zijn hoofd terwijl hij mompelt: “Dat is toch zielig hé!”…

Volwassen begeleider stelde prompt de vraag: “ En wie is er hier eigenlijk zielig? Wie kan er hier niet lachen, wie kan er hier niet echt kijken naar de andere en wie geeft er hier een oordeel zonder de andere te kennen?”
Een Speelclub(6 jaar) riep luid en vastberaden: “Die meneer die niet wil wuiven!”
De toon was gezet!

“Stel je open met je afdeling, met je hart en leer zo te ontdekken dat ze niet alleen een beperking hebben, maar kijk vooral naar de dingen die ze wel kunnen! En die kunnen héél verrassend zijn!”

Een dag later arriveerde het busje met 16 enthousiaste gasten en minstens zo enthousiaste begeleiders. Het ontvangstcomité stond klaar en wuifde de pannen van het dak. Er werd terug gewuifd! Het ijs was gebroken. Een 5 tal gasten gingen mee spelen met de Tippers (meisjes 13-14 jaar) een ander groepje knutselde en danste met de Kwiks (meisjes 10-12 jaar) en een derde groepje versterkte de kookploeg. Er werd veel gelachen. De gasten mengden zich tussen de Chiroleden alsof het niets was.

’s Middags werd er met de hele bende gevolksdanst, iedereen, leden en gasten hand in hand met elkaar. Sommige aten met de kookploeg, anderen zaten graag tussen hun nieuwe “vrienden” in de drukke eetzaal.

Namiddag ontfermden de Aspiranten (jongens en meisjes 16-18 jaar) en de speelclub jongens (8-10 jaar) zich over de gasten. Om 15 uur werd een prachtige dag afgesloten met een zelfgemaakt lopend vuurtje, met veel knuffels, met blije gezichten en een welgemeende wuif.

Wat was dit een mooie dag omdat het zo gewoon was, zo eenvoudig en toch zo speciaal. Omdat de andere toch niet zo anders was. Omdat het zo goed voelde om samen te spelen los van vooroordelen. Het werd een dag van ‘wij samen’… integratie op zijn best! Leiding en leden hebben hun kamp en hart open gezet. Dat verdient een pluim en zeker ook een welverdiende wuif!

De gasten van ’t Brugske reden met het busje, na een super dag, terug naar Leopoldsburg en de leden van Chiro Meulenberg kropen met een héél warm gevoel ’s avonds in hun tent…
Wat een ervaring!

bivak 270
bivak 257
bivak 255
bivak 253
bivak 246